op een dag,
hier heel ver vandaan,
stond er een man
bij volle maan
Sint Pieter stond bij de hemelpoort,
diep te denken,
ongestoord

hij zei:
ik heb een wens,
die te vervullen gaat
die wens,
die hier geschreven staat:
als de mensen van op aard eens wisten,
hoeveel energie
ze daar verkwisten
zoveel ruzie’s, leed en pijn
en geweld zolang er mensen zijn
nu zal ik de vrede,
niet meer laten gaan
niet,
zolang er sterren staan
oh
ze moesten eens weten,
welke mensen
hier des hemels leven

eens de mens ooit droomt van
hier,
de hemel,
land der rijken,
zou de mens wel snel bezwijken

en nu,
mijn wens,
die was perfect
want,
hij gaf toch wel
enig effect

want vanaf nu,
gaat iedere mens van aard op reis,
naar ja,
het Aardsparadijs!